Nalbend

Omer Dilsoz

Em dizanin nal çi ye. Nalbendo nalan bade..

“Badan”, lêkereke balkêş e. Hêzeke qewîm tê de heye, nexasim badana nalê ne karê her kesî ye, jê re zend û bendên xurt, qeweteke pir lazim e.

Ji vê giringtir jî, “badan” heman wext şarezayî û hostekariyeke serwext jê re divê. Nalbendo nalan bade.

“Badan” çalakiyeke berdewam e. Heke nalbend hebe û karibe nalê bade nexwe hespê me dê di rê de nemîne. Ew hesp dê barê me sivik bike, me di asteng û dertengan re derbas bike. Me bi sax û silamet bigihîne qonaxê.

Heke nalên me bikevin û nalbend tunebe, em ê di rê de bimînin.

Ev strana “nalbendo” her çend bi wateya xwe ya rasterast mîna behsa nalbendekî bike bête xuyanê jî, di esasê xwe de çîrokeke xwe ya taybet heye.

Tê de peyamên sergirtî, xîret û xîretkêşîya bo domandina dozeke mezin heye.

Ev doz, jiyan bi xwe ye. Nalbend, rêwîyê vê jiyanê ye û bi keda xwe; xwêdana enîya xwe dav bi dav çîroka xwe dirêse.

Nivîskar jî di rastiya xwe de nalbendê karê xwe ye. Heke tenê şiyanên wî bo mîxkirina nalan hebin, ew ê li cem nalbendeke şareza şagirtîyê bike.

Heke şîyanên wî tenê jêvekirina nalan li kab û simên dewaran be, dîsa zêde şansê wî nîn e bibe nalbendekî baş.

Ji bo nalbendiya baş, berî her tiştî divê karibe wan nalan “bade”, huner di “badanê” de ye. Heke na, lêdan û radana nalê tenê dê wî bike şagirtê ber destê nalbendekî.

Ha bade bade bade, nalbendo nalan bade.

İlk yorum yazan siz olun
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.