Erkan Çapraz / Gerçeklerle Yolculuk

Yarın pişman olmayalım diye

04 Temmuz 2015 Cumartesi 17:24

Rojava'da yaşanan trajedi sizi nasıl etkiliyor bilmiyorum.

Oradaki ölüm karelerini her gördüğümde içim yanıyor, öfke ve isyan doluyorum.

İnanıyorum ki orada yaşanan katliamlar insanım diyen herkesi sarsıyordur.

Tarihe kara bir leke olarak düşecek olan DAIŞ barbarlığına tanık olan bizlerin bu vahşeti unutması mümkün değil.

"Kürt evlatları burada tarihi altın harflerle yazıyor" demişti Enver Müslim Kobanê'de kendisiyle yapmış olduğum röportajda.

Peki biz altın harflerle tarih yazan o yüreklere ne kadar sahip çıkıyoruz?

Kaçımız bu insanların Rojava'dan dönen cansız bedenlerini toprağa vermek üzere cenaze törenlerine hazır bulunuyoruz?

Kaçımız Rojavalılara bugüne kadar ne kadar yardımda bulundu?

Veya şöyle soralım; sadece cenaze törenlerine katılmak veya bir yardım paketi göndermek yetiyor mu oradaki tarihe, kadere ortak olmaya?

DAIŞ  çetelerinin Kobanê'ye saldırdığı ilk günden bugüne Kürt illerine her gün cenazeler geliyor.

Mezopotamya Yakınlarını Kaybeden Ailelerle Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği (MEYA-DER) Hakkari Şubesi Başkanı Bedirhan Koç'tan aldığım bilgiye göre, sadece Hakkari merkeze gelen cenaze sayısı 23.

MEYADER Yüksekova temsilcisi Cengiz Ortaç, sadece Yüksekova'ya gelen cenaze sayısının ise 27 olduğunu söylüyor.

Sadece Hakkari merkez ve Yüksekova'dan 50 can...

Daha da gelebilir.

Orada bir ateş var ve her gün ocaklara ateş düşürüyor.

Bu ateşe su dökenler olduğu gibi körüklemek isteyenler de var.

Orada halen bir savaş hali var ve çocuklar, kadınlar yardıma muhtaç.

Onlara yardımcı olmak başta Kürt halkı olmak üzere tüm halkların boynunun borcu.

Bölge illerinde ve ilçelerde daha önce gerek belediyeler aracılığı ile gerekse çeşitli sivil toplum örgütleri tarafından yardımlar toplanarak Rojava'ya gönderildi.

Son günlerde tekrardan bölge il, ilçe ve beldelerde yoğun bir kampanya süreci başlatılmış durumda. Aldığım bilgilere göre yurttaşların bu kampanyalara katılımı, desteği yeterli düzeyde değil.

Tamam bölge ekonomisi kötü, insanlar yoksul biliyorum ama daha fazla yardım etmemiz gerektiğine inanıyorum. Zorlamak lazım.

Hiçbirşey yapamıyorsak kampanyayı yürüten kurum veya kuruluşlara yardımcı olmamız lazım. Acil ihityaçları duyurabiliriz mesela. 

Tarih yazılan günlere, direnişlere tanık oluyoruz dedik.

Yıllar sonra çocuklarınız, torunlarınız size şu soruları sorabilir:

- İnsanların saldırılar sonucu ölmesini anladık da açlıktan, susuzluktan, bakımsızlıktan neden öldüler, siz neden yardım etmediniz?

- Neden başka insanlardan medet ummalarına neden oldunuz?

- Sizden yüzlerce kişi canını feda ederken siz malınızdan ne feda edebildiniz?

- Sizin yenilgide ve başarıda ne payınız var?

Nasıl cevap olabileceğiz?

Yarın sorulacak sorulara vereceğiniz cevaplarınız hazır mı?

Yarın pişman olmayalım diye bugün üzerimize düşen görevleri ne kadar yerine getirdiğimizi sorgulamamız lazım.

Hepimizin!

Bu yazı toplam 18097 defa okunmuştur