İrfan Sarı

Ve savaş çıldırıyor

05 Ocak 2015 Pazartesi 11:44

Dur durak bilmeyen savaş sahnelerinin gözleri önünde büyüyor yeni nesiller.

Onca insanın sabah akşam dua edip durmasını istediği savaş, şeytanlaşarak sürüyor. Her gün evlere ateş düşüyor.

Yok, paralel yapı…

Yok, derin devlet…

Yok, provokasyon diye diye ölüyor hayatının baharında insanlar…

Neden bu kadar uzuyor bu savaş ve neden hep beklenti içinde yer gök dolusu insan?

Kendi kaderini belirlemek varken neden hep beklenti içindedir insanlar?

Ve sürü sürü olmak neden bu kadar cazip geliyor?

Dünya dolusu savaş aygıtı, cephane, asker, polisi görememek neyin nesidir?

Bu hızlı silahlanma bu hızlı ordulaşma mutlu olmayı nasıl getirir?

Nasıl bir körlüktür ki bile bile böylesi kaba güce sığınmış iktidarları alkışlamak, anlamak bu kadar zor görmek bu kadar imkansız mıdır?

Her şeyi yok etme ve biat etme üzerine kurulu bir iktidarın kafasına oturmak insanın kendisini cezalandırmasından başka bir şey olamaz.

Kölecesine yaşamak budur.

Köle olmak, genci ile kadını ile çocuğu ile erişkin ve yetişkiniyle. Üniversitesi, hukuku, din kurumu tekmil biat içinde.

Yıldırım çarpan askeri şehit, silah arkadaşı tarafından vurulanı şehit, trafik kazasında öleni şehit, futbol oynarken kalbi duran şehit…

Kaçınılmaz olarak ölmek öldürmek kahraman olmaya yoruluyor.

Dualar savaş dursun dese de,

Savaş dursun diye kimse üzerine düşeni yapmıyor,

Askere gitmemek için çırpınanlardan çok askere gitmeye gönüllü bir çoğunluk var.

Sınırlarından sayısız insan kaçakçılığı yapılan, konteynırlar dolusu kayıt dışı ürün giren bir ülkenin sayısı milyona giden ordusu.

Tezatlar…

Ama durmadan hak arayışı içinde olan yurttaşlarını vuran, öldüren, cezaevine tıkan bir anlayış.

Durmadan siyasi çoğunluk haline gelen iktidar…

İktidara sorgulamadan tapan çoğunluk…

Çoğunluğu yaratan yasal düzenlemeler,

Seçim yasaları,

Hileler,

İhaleler,

Hırsızlıklar…

Savaş sürüyor ve ölüm kaçınılmaz olarak kapımızın önünde.

Çünkü savaş dursun diyenler savaş dursun diye hiçbir gayret göstermiyor. Söylemek, istemek elbette önemli bir şey ama amaç haline getirmek nihai sonucu getirir.

Baskıyla, şiddetle insanlara verilen terbiye ayarı, diğer bütün alanlarda da sürüyor. Sağlık sektöründe belirlenen prim borçları, eğitimde tek tip müfredat, vitrinlere getirilen ölçü, giyim kuşama takmalar, görsel yayınlara konulan sınırlar giderek teslim alınan bir halk yığınını beraberinde getiriyor.

Ve savaş çıldırıyor.

Durmayın, susmayın…

Kalbiniz acımasın diye susmayın, şimdilik uzak ihtimal olsa bile, bu gidiş, bir gün sizin kalbinizi de acıtabilir.

Tüm savaş araçları durmadan yürüyor toprakları ve o topraklarda siz yaşıyorsunuz.

Bu yazı toplam 5610 defa okunmuştur
Esnaf
 // Musa
Sayın İrfan Sarı gündemi takip edip coğrafyamızda olan haksızlıklara sessiz kalmayıp diliniz döndüğünce kaleminiz yazdıkça üzerinize düşen sorumluluğu yerine getirmek takdire şayan gerçekten... Ama keşke asıl sorumluluğunuzun farkına varsanız da hergün kapatılan işyerlerini ve esnafları ziyaret etseydiniz sorunlarını dinleyip çözüm önerilerinde bulunsaydınız... Aynı şekilde Ankara Kızılay'da bile rastlamadığımız kiralara Yüksekova'da rastlamak küçük esnafın dükkan sahipleri ( mal sahipleri) tarafından ağır yüklü kiralarla belinin kırılmasına sessiz kalmanız ne hoş ne güzel ne takdire değer bir davranış.... Evet ben bir Kürtüm muhakkak özgürlük mücadelemiz her şeyin üstünde gelir ve en değerli eylemimizdir, ancak herkes kendi işini yapmal...
06 Ocak 2015 11:40