İrfan Sarı

Pîroz be bijartin lawo!

14 Haziran 2011 Salı 16:04

Eve sed sale koletiya axa û bega; bajarê mezin Colemergê ser xwe avêt… Kurdno werin govendê, şahî û dîlanan bigirin keçên bedew.

Koletî û bindestî wekî zincîra jengî ketibûn dest û pêyên me.

Day û babên me koletî derbazkirin lê zarokên me êdî azad in.

Ev gelê bi rûmet, ev gelê nav çiya, nav çel’an, nav rûbar û kaniyan; gazî û hewara xwe gehiştandin xwe û welate xwe û serokatiya xwe.

Carek dî serê xwe bilind kir û qêrî da; “bijî azadî!... bijî azadî!...”

Pîroz be bijartin lawo! Sed hezar caran pîroz be.

Eve kincek nûye, eve avek zelale, kê/kî hezbike berke kê/kî hezke vexwe bila keremke.

Welatê nav û nîşan herêma qedîm rûyê xwe, singê xwe gel sînorekê vekir; ka werin tawa azadiyê tawa aşitiyê wê derêye…

Belê gelo! Wê gerê, we got “axa û maxa paydos”.

Çakiya wê şolê yek bû yekitî, yek bû şarazatî, yek bû qehremanî.

Êdî em bayê xelkê û barê yên din nakêşin.

Kurdistana serbixwe, gelê aşitîxwaz û demokrasîxwaz.

Binêrin deşt û newal tev kulîlkên biharê wekirin. Li esmanan stêrkan çirûsk afirandin.

Levra stêra dilên xort û ciwanan, dilê dayîkan, dilê bav û kalan tev geş û pak e.

Werin em bigirin dîlanê, dîlana mirovahiyê. Erd û esman bila bizane ku “Kurd” heye, “Kurd” rûmet e, “Kurd” aştîxwaz e, “Kurt” mirov e, “Kurd” roj û heyve.

Tev cîhanê agahdar biken, “Kurd” dengê xwe xwedî derketin.

Zincîra koletiyê di nav xwe de şikand, zincira di derdora xwe de şikand, di wî awayî de aşitî bi tenê ji bo xwe ne xwast, ji bo hemû gelên cîhanê yên bindest xwast.

Mafê xwe hemû deman bêtir xwedî derkevt.

Heya niha mirov dişiya mînakek wisa bidet.

Derdorê kurdistaniyan, derdorê kurdistanê pêngav bi pêngav girtî bû, lêbelê niha her der vekiriye.

Êdî, dê pêngavên  bi peyt û zana bên avêtin.

Herkes wek parlementerekê, wek rêveberekê, wek dîplomatekê li çar aliyan berpirsyarê projeyên nû, projeyên ji bo pêşerojê, projeyên cîhanê derbêxin û pêşwazî gel biken.

Kesek xwe di tarîtiyê de pêlît jî; gerek em wan derbêxin nav ronahiya welati, nav ronahiya biratî-yekitiyêda.

Her kesek ji bo me weke leşkerekêye, di wî rastiyê de em tu kesan nahêlin dû(pey) xwe…

Cîhan bila bibe şahid.

Dîrok bila yêkitiyê bibîne.

Ew derfete derfeteke kedêye, ked bîna şîrê memkê dayîkê pîroz e.

Zimanê dayîka xwe, îro şûnda bêtir û xortir xwedî derbikevin.

Mêze biken; dîrok me dinêre, kalên me bi hewar û gazîn in, cîhan çavê xwe daye ser me… dibên we mucîzeyek afirand; li we ve pîroz be…

Bijî yekitî, bimre koletî….

Bu yazı toplam 5701 defa okunmuştur
gelek sıpasi jı gelı botan u colemırgıre.
 // diyar
jı amedı heta botan sıpasi jı were ey gelı kedim.jı azadi u serwexabünı rumettır tı tıştek nine,akubeti lı hemu bajarı kürdu kürdistanı be.ev dewa mezın u hıja dewa gelle,jı ber vı yekı,hemu bajarı kürdu,kürdistanı weki colemırgi yekitiya xu xurt bıkın.azadi nızık buye.serkeftın......
15 Haziran 2011 Çarşamba 11:55
Spas je tere mamoste
 // Kurda Medya
spas je we niwisa teye bi kurdire...zimane dayike ce serine...
14 Haziran 2011 Salı 22:38
Bendewarîya min.
 // Feqiyani
Rêrzdar Îrfan, hêvî û bendewariya min ew bû ku tu kurdî nivîsi. Pêşîya vê nivîsîna te a nihe de, min ji bo ku tu kurdî nivîsîni, ev hêvîya xwe ji te re gotibû. Pênûsa te ji bo wêjaye tirkî jehr ji lê barî. Ez bawerim ku ji bo nivîsîna zimanê kurdî jî ji pênûsa te jehr dê jê bibare. A rast di vê nivîsîna te de bêhn a binyatê wêjeya kurdî tê çav.
Ez ji bo nivîsîna te a wêjeya kurdî de, serkeftinê dixawzim. Hêvîya min ew e ku tu di aliyê wêjeya kurdî de ji me re bibi rêber. Ji bo vê dîtin û şîroveyên te te pîroz dikim.
Ez hêvîyê dikim ku tu wek mirovek rêzimanê kurdî bibi rêberê kurdên nefahm....
14 Haziran 2011 Salı 19:58