Özgür Amed

Makbule Özbek'in hikayesi...

23 Nisan 2014 Çarşamba 14:36

Aslında hikâyemiz biraz eski… Bir arayış ve yas tutamama hikayesi…

Haliyle bugünden başlamak eksik kalır.

17 yıl kadar geri gitmemiz gerek. Çünkü kaosun daimi duraklarından Kurdistan’da her şey birbirini tetikler. Her başlangıcın kendine ait, şaşmaz bir ritüel ile devam eden bir oluş zinciri var.

 “Tarih mezarda başlar” hakikatine denk düşen yerdeyiz yine. Makbule Ana’nın 2 çocuğu özgürlük kervanına 90’lı yıllar ile katılmışlar. Nihat Özbek (Haki Amed) ve Nilüfer Özbek(Beritan)…

97’de Haki’nin şehadeti gerçekleşir. Aileye de bir şeyler ulaşır ama net değildir o olup olmadığı. Peşine düşer aile. Çünkü o insanı yas tutmayan evrede bırakan, umut sarkacını daima canlı kılan koca boşluktan kurtulmak isteriz. Özellikle anneler. Çocuklarının kemiklerine ulaşmak, o kemikler ile yas tutmak ve o onuru yaşamak ister.

Bu arayış sonucunda ihbar edilir. Gözaltına alınan ve konuşan birkaç işbirlikçi Makbule Ana üzerine ifade verir. Çok geçmeden örgüt üyeliği ve yardım yataklıktan tutuklanır. İşkence ile tanışır. 98’de gerçekleşen bu tutuklama Amed zindanında birkaç ay sürdükten sonra Batman’a sürgün ile devam eder. Yaklaşık 2 yıl Batman zindanında kalır.

Çok geçmeden Batman zindanında bir misafiri olacaktır. Kızı…

Nilüfer’in küçüğü Münevver’de çok geçmeden yardım ve yataklıktan tutuklanır. Üzerinde yakaladıkları kitaplar suç delili yapılır. Kaderin cilvesi aynı hapishane ve odaya düşerler anne ile… “Annem içeride iken beni çok düşünüp dert ediyordu. Yanına gidince rahatladık ikimizde. Anne sıcaklığını zindanda almaya devam ettim” diyor Münevver…

Önce kızı sonra kendisi tahliye olur. Çıkarıldığı mahkemece yardım yataklığı düşürülüp serbest bırakılır Makbule ana. Ama bir sorun vardır! Savcı…

Savcı bu tahliyeye karşı gelir. İlla ceza ister. İtiraz eder. İtirazı Yargıtay’ca kabul edilir. Üyelikten cezası onanır. 12 yıl ceza kesilir, kesinleşir. Düzenleme şu bu derken en son 6 yıla kadar iner… Bu ceza 2002 sonrası kesinleşti ve kesinleştiği günden bu yana kovalamaca başlar. Daha önce de defalarca gelip gittikleri evlerine sürekli baskınlar başlar. Soru basit: Makbule Özbek nerede?

Yaklaşık 12 yıldır kaçak durumda yaşayan Makbule Ana için ‘hayat’ pek kolay değildir artık. Her yıl sayısız kez kapıya gelirler. On yıllarca dinmeyen bir hırs ile kapıyı çalar ve ararlar. Kendi evinde hep kalamaz. Başka yerde sürekli kalamaz. Sürekli gel git. Sürekli zamansız çalan kapının tedirginliği…

Bir keresinde polisler yine kapıya zamansız çat diye dayanırlar. Makbule Ana içeridedir. Polis içeri girer. Odalara göz atar. Evdekiler de çaktırmamak için nezaketen buyurun oturun der. Bir kahve için oturur siviller. Onların oturduğu kanepenin tam arkasında nefesini tutmuş beklemektedir Makbule ana. Hasta hali ile basit bir öksürük ya da en ufak bir hareket her şeyi bozmaya yetecektir. Yarım saat boyunca polisler kanepede Makbule ana arkada öyle beklerler. Sonra çekip giderler.

Sonra bir haber gelir. Oğul Nihat’ın şehadeti ve yeri açıklanır. Oğlunun peşine düştüğü günden yaklaşık 13 yıl sonra Amed’te onun adına yas kurulur… Nilüfer’in de 94’te şehadete erdiği söylenir ama hala nerede ne nasıl olduğu belirlenmiş değil. Makbule ana kızının nerede şehadete erdiğini bilmiyor. Zaman zaman onun içinde yolculuklara çıktı. Bir haber, bir işaret almak için. Halen bir şey almış değil…

Ve dün…

Gözlerindeki rahatsızlık nedeni ile hastaneye giden ve orada parmak izi alınan Makbule Ana, dönüşte kapı önünde hazır bekleyen polislerce karşılandı. Hemen alınıp emniyet götürüldü. İşlemler alel acele yapılıp savcılığa sevk ettirildi. Kalp, şeker ve tansiyon sorunu olan, ilaçlarla ayakta kalan bu kadına hastane de sıradan ve ezber bir kontrol yapar…

Savcı da apar topar tutuklama kararı ile içeri yollar. Çünkü kesinleşmiş cezası vardır.

Makbule Ana 65 yaşında…  

Bu ülkede hukukun sadece bazıları için olduğunun binlerce ispatından biri.

Ve bu 65 yaşı ile üyelikten içeri alındı. Devlet korkuyor hayatını adamış Makbule gibi analardan. Yaklaşık 2,5 yıl kadar dört duvar arasında kalması isteniyor.

Makbule Özbek’in hikayesi devam ediyor çünkü direnişi sürüyor. Onun şahsında da hepimizin… 

Bu yazı toplam 14405 defa okunmuştur
Wê ew roj bê
 // Wanî
Kela zilmê wê were hilweşandin.......
23 Nisan 2014 Çarşamba 17:51
acı
 // oremarili
mekbula anenin hikayes yürekleri burkuyur ukoyunca güzlerim doldu makbule anenin yahsında butun devrimci anelerin mücadelesini direnişini ününde saygiyla eyiliyurum tarih bize ve anelerimize hep aci kan güzyaşı getirdi dileyimiz umudumuz artik acıların son bolmasıdır son olarak direniş zafere teslimiyet ihanete gütürür...
23 Nisan 2014 Çarşamba 15:45