Özgür Amed

Demokratik ve Modernist olacağız heval!

25 Ağustos 2013 Pazar 14:34

Konumuza geçmeden önce ilgili içeriğin iki güncel mağdurundan bahsetmem lazım. Sn. Aysel Tuğluk ve Ahmet Türk. Kurdistan’da bazı programlar bünyesinde gidilen yerlerde insanların sıcakkanlılığı ve hoş sohbetleri elbet bazı güzel kazalara da yol açmıyor değil. Onlardan biri de “Eşiniz nerde?” sorusu ile başlayan durum. Maalesef çoğu vatandaş Aysel Tuğluk ve Ahmet Türk’ü eş sanıyor. Neden?

Nedeni basit: Eş Başkanlık sistemi…

Eş başkanlık sistemi burada kalsın, tekrar döneriz. Mikrofonlarımızı başkente uzatalım! Amed’te ayan beyan ilk demokratik özerklik Batıkent meydanında, 15 Temmuz 2011’de ilan edilmişti. Ben de tanıklık eden şanslılardan biriydim. Welhasıl ilan edildi ve evimize şarkılar, govendler, hevalno biraz geriye gidin yoksa program başlamayacak uyarıları sonrası dağılmıştık. Ertesi gün sabah kahvaltıda anne ve babam ile oturuyoruz. Hala aklımdadır. Babama biraz takılayım dedim.

-Bavo, ka ev xweserî ya demokratik çi ye?

Bana biraz baktıktan sonra “De ka here karê xwe loo” deyip sırıtmıştı. Sonra dilimin döndüğü kadar anlattım tabi. Anlatırken fark ettiğim şey şu idi: Bilmek yetmiyor, bildiğini unutup yepyeni bir tanım, uslup, dil geliştirip öyle aktaracaksın. Anlamak eylemi burada ortaya çıkıyordu. Diğer türlüsü gerçekten zor iş…

Bildiğiniz üzere Demokratik Toplum Manifestosu ve Özgür Yaşamı İnşa hamlesi şuan önümüzde büyük bir ödev, görev olarak duruyor. Rojava’da ateş topuna dönen bu mesele biz Kuzeydekiler için hala kartopu kıvamında görünüyor. Oysa kaç yıl etti?

Sn. Öcalan sayısız kere özgür yurttaş komünlerini, halk meclislerini, gençlik, kadın ve doğa komünlerini kurun dedi. Belli başlı yerlerde kuruldular ama bu kuruluşlar isim olmaktan öteye, üretimsel bir mekanizmaya pek dönüşmedi. İçleri çabuk boşaltıldı. Asıl işlevini bir türlü oynayamadı. Gezi olaylarında ortaya çıkan forum etkinlikleri çok yararlı ve öğreticiydi misal. Oysa kaynayan ve savaşın her an bin bir çeşit ad ile devam ettiği Kurdistan’da yıllardır böyle bir şey yapmak bile kimsenin aklına gelmemiş. Sokak direnişlerinden bir üst boyuta çekemediğimizi gördük! Elimizde bin bir bedelin karşılığında yerel yönetimler var. Var da genel olarak bakıldığında o “ekolojik, özgürlükçü” paradigmadan eser olmadığını görmek zor değil. Bunun samimi öz eleştirisi yapıldığında konuya kuramsal boyut eklemlenip ilk etapta ruha sinmiş ciddi bir mikro-bio iktidar ile yüzleşilmesi gerektiği ortaya çıkıyor. Yemin ederim içimize felaket bir faşizm yerleşmiş. Sonumuz xêr ola şimdilik...

Tüm bu sorunların arasında asıl değinmek istediğim mesele ise eskiden de var olan ve Newroz süreci ile de tekrar ve daha gür bir şekilde dillendirilen yeni toplum manifestomuz, yol haritamızın anlatılması konusundaki aksaklıklar. Bunun en önemli sebeplerinde biri de şüphesiz “dil”…

Bakın biz bizeyiz! Preze hayatın doğru yaşanmadığı şu günlerde bari içtiğimiz çayın bir tadı olsun. Haliyle itiraflarda bulunalım! Özellikle Kürt kurumlarında ve kadrolarda “ezber” o kadar çok ki. Hayata ve siyasete dair ezberci kalıplardan bahsetmiyorum. Sn. Öcalan’ın başta savunmaları olmak üzere diğer kitap-yazı-çözümlemelerinden alınan ezberlerden dem vurmak istiyorum. Haliyle bir konuyu tartışırken ya da birilerine anlatırken sürekli bu ezberlere sığınılıyor. Kendisinin kuramsal-güncel anlatımlarını olduğu gibi alıp, üzerine hiçbir şey koymadan ve yaşamsal çerçeveye çekmeden, yeni bir dile çevirmeden olduğu gibi aktarıyoruz. Bu çok büyük bir sıkıntı. Çünkü sokağa anlatamazsınız. Sokağın dili çok başkadır. Kendi içinde bütünlüklü bir yapıdır. Ve duvarları vardır. O duvarları aşmak için onun diline ineceksin. Ezber ile değil özümsenmiş bir eylem ile ancak anlatabilirsin. Misal savunmalar hakkı ile okunmuyor. Ve metropollerde yeterince tartışılmıyor. Yazılanlardan ne anladığımızı birbirimize söylemiyoruz! Anlayan varsa o da bize söylemiyor. Hal böyle olunca “Önderliğin de dediği gibi” dedikten sonra meseleyi orada kendi başına bırakıyoruz. Kitaplarında kaynak ve referans yaptığını biz de okumak yerine orada verilen hali ile yetiniyoruz. Ma bu olacak iş midir? Değildir, bi şerefa heco değildir!

Sorun sadece sokakta değil, güzel evlerinin orta katlarına sıkışmış orta ve üst mercide de algı düzeyi benzer. Düşünün çözüm sürecini “Tamam savaş bitti. Artık her şey caiz, hadê kendimize kapitalistleşelim” olarak okuyan büyük bir kesim var. Hele ki ulu orta yerde “Öz sermaye gücü ile barış”tan bahseden billboardlar Amed’te görücüye çıktı. Bunda hepimizin “aktarım” konusundaki hataları bariz.

Düşünün Amed’in yoksulluğun pençesindeki bir mahalle çalışmasında arkadaş bir anneye devlet olmanın kötü olduğunu, yani ulus devletin anti tezini şöyle sunuyor. “Hobbes’ta belirtiyor, devlet leviathan gibidir”… Tüm mesele bitti! Tamam artık, özerkliğe hazırız… Diğer bir facia durum ise şu: Doğal toplum ve neolitik yaşamdan bahsedilirken insanların algısında her şeyi bırakıp mağaralara, çadırlara gidip yerleşecekmişiz korkusu var. Yeminle böyle bir çelişkiyi yaşayan onlarca tanıdığım insan var. Hiç birinin suçu değil! Sen ona gidip “doğal toplum, neolitike geri döneceğiz” dersen o da “La nereye gidîx? Çocukları okula kayıt etmişim, valla gelemem” der. Devlet leviathan gibidir dersen o da “Levent kim?” der…

Hele ki Demokratik Modernite meselesi! Bir arkadaşın geçen yıl bir başka arkadaşa “Demokratik ve modernist olacağız. Doğrusu da budur!” deyişini hiç unutmam.

Yani daha eş başkanlığı tam kavratamadık. Ee daha bunun özerklik, radikal demokrasisi, özgür toplum inşası var. Ekonomik, güvenlik ve daha pek çok boyutu var. Kürt hareketinin en mütevazi ilkelerinden biri “pratik,yapmaktır” deyişidir. Sahiden de başka bir şey yok. Umutsuzluğa kapılacak bir durum da yok. Olmayacak, aşılmayacak meseleler değil. Sadece düğmeyi en başta yanlış ilikleyip öyle devam etmeyelim de... 

Bu yazı toplam 9818 defa okunmuştur
ezbere değil - 3
 // kanireş
sizce ezberletilmiş beytincikler sizler köleliğe , ipotek edilmiş beyne razımısınız ?
bende birzamanlar bu kuruntulara inanır olmuştum ama farklı çeşmelerdende içmeli pergelimsi birikimsel sadece bir yandan değil öze bağlı olarak fakat küçük , dünyevi hastalıklara fazlaca saplanmadan kendi ayrık , göksel yolunu gelişmeli deriz . Değerlerin göreceliği , kirlenme skalası gözardı edilmemeli ...... 01 . 12 . 2013...
01 Aralık 2013 Pazar 12:37
ezber değil - 2
 // kanireş
öyle bakmalı sanırım bir ülke kuruldu heryanda ülkeler kuruluyor birbiri gibi çok can yakmıştır desemde postmodern denilen dönemde geçmişi kutsamamalı nede yerin dibine sokmamalı ne olmalı söyleyin .
Postmodern denilen şimdiki zamanede öyle ölçülmeli namusluca sonuçta biryerden nemalandığımız , ikbal peşisıra yuvarlandığımız yok objektif olarak görmeli dogmalara saplanmış önyargılı şizofrence değil yada burdan pis şeylerde kokmuyor değil ilim , irfan görmüş ama niyet okuyucu değilim . Fakat boğazdaki konağından kruvazörlere karşı kahve yudumlayan yada abdest alandan seküleri , dindarı , ortası , yanı farketmez kuşkulanmamak manidar değil sizce ezber...
01 Aralık 2013 Pazar 12:36
ezberimsi değil - 1
 // kanireş
EZBERLETİLMİŞ ÖNYARGILAR HEPİMİZDE VAR AZALTMALI GAZA GELMEMELİ / iktidarın kalemşörlüğüne , parti meczubluğuna benzememeli geçmişi yorumlarken şartları , konjöktürü neden ıskalamak , halbuki erdem neyi gerektiriyor tarafsız yorumlamalı iyi yanlarıda görmeli . Misal modernizmin başlangıcı sayılan fransız ihtilali suçlanır pekiyi o dönemin avrupasında derebeylerin , kilisenin ettikleri görülmek istemez nedenler sonucu doğurmuştur .
Yada rusyada , ingilterede sanayileşmeyle beraber kölece çalıştırılan emekçilerin örgütlenmesi bunlara parelel partilerin çıkması , kadın hakları iyi tahlil edilmesi elzem , peşinhükümlü değil genişçe bakmalı kendi tarihimizede öyle...
01 Aralık 2013 Pazar 12:36